07. திருவெம்பாவை – Thiruvempaavai

இறைவனைப் போற்றுதல் – In praise of the divine

(The scene here is that young maids in the village gather their friends one by one early in the morning to go to the temple tank for their bath and then to carry out their worship and rituals.)

ஆதியும் அந்தமும் இல்லா அரும்பெருஞ்
சோதியை யாம்பாடக் கேட்டேயும் வாள்தடங்கண்
மாதே வளருதியோ வன்செவியோ நின்செவிதான்
மாதேவன் வார்கழல்கள் வாழ்த்திய வாழ்த்தொலிபோய்
வீதிவாய்க் கேட்டலுமே விம்மிவிம்மி மெய்ம்மறந்து
போதார் அமளியின்மேல் நின்றும் புரண்டு இங்ஙன்
ஏதேனும் ஆகாள் கிடந்தாள் என்னே என்னே
ஈதே எந்தோழி பரிசேலோர் எம்பாவாய்.                                           (1)

Oh the maid with sword shaped bright eyes! Don’t you hear us singing the praises of our Lord, that rare glowing light who has no beginning or end? Are you still asleep or are your ears so hardened that you do not hear us? Look at this other maid who on hearing our songs praising our Lord had become so moved that she sobbed repeatedly and kept rolling on her flower strewn bed and fell to the floor and lay there senseless. What is it! What is it! Is this your nature dear friend? Get up and join us my girl.

பாசம் பரஞ்சோதிக்கு அன்பாய் இராப்பகல்நாம்
பேசும்போ தெப்போ(து) இப் போதார் அமளிக்கே
நேசமும் வைத்தனையோ நேரிழையாய் நேரிழையீர்
சீசி இவையுஞ் சிலவோ விளையாடி
ஏசு மிடம்ஈதோ விண்ணோர்கள் ஏத்துதற்குக்
கூசும் மலர்ப்பாதம் தந்தருள வந்தருளும்
தேசன் சிவலோகன் தில்லைச்சிற் றம்பலத்துள்
ஈசனார்க்கு அன்பார்யாம் ஆரேலோர் எம்பாவாய்.                            (2)

You declare your love for that Supreme Lord whenever we talk during day or night. When did you change your love to your flower strewn bed? (asks the girl from outside the house). (The girl from inside replies), Oh girls! Oh girls! What kind of talk is this? Is this the place to poke fun? Is not our Lord the one who has come to offer us His flowery feet even though the celestials hesitate to approach him? He is the glowing light, King of Sivalokam, Dweller of Thillai. We are all devotees of Him. So join us my girl.

முத்தன்ன வெண்நகையாய் முன்வந் தெதிரெழுந்துஎன்
அத்தன் ஆனந்தன் அமுதன் என்று அள்ளூறித்
தித்திக்கப் பேசுவாய் வந்துன் கடைதிறவாய்
பத்துடையீர் ஈசன் பழ அடியீர் பாங்குடையீர்
புத்தடியோம் புன்மைதீர்த்து ஆட்கொண்டாற் பொல்லாதோ
எத்தோநின் அன்புடைமை எல்லோம் அறியோமோ
சித்தம் அழகியார் பாடாரோ நஞ்சிவனை
இத்தனையும் வேண்டும் எமக்கேலோர் எம்பாவாய்.                     (3)

Oh the one with the pearl like bright smile! You used to wake up before us and speak with glee about our Lord as your father, your happiness, your nectar! Please come and open your door. (The girl inside replies teasingly,) You are fond of our Lord and you are all old devotees and know how to behave, so is it bad to excuse our shortcomings and take us also into His realm? (The first group then replies,) Don’t we know the fondness you have for our Lord? Will not those who have a beautiful mind sing the praises of our Sivan? We do deserve this chastising. So please do join us.

ஒண்ணித் திலநகையாய் இன்னம் புலர்ந்தின்றோ
வண்ணக் கிளிமொழியார் எல்லோரும் வந்தாரோ
எண்ணிக்கொண்டு உள்ளவா சொல்லுகோம் அவ்வளவும்
கண்ணைத் துயின்று அவமே காலத்தைப் போக்காதே
விண்ணுக் கொருமருந்தை வேத விழுப்பொருளைக்
கண்ணுக்கு இனியானைப் பாடிக் கசிந்துள்ளம்
உண்ணெக்கு நின்றுருக யாம்மாட்டொம் நீயேவந்து
எண்ணிக் குறையில் துயிலேலோர் எம்பாவாய்.                          (4)

(At another house.) Oh the one with a bright smile! Has it not dawned for you yet? (Query from inside.) Have all the sweet spoken maids arrived? (Reply from outside.) We will count the number and tell you, but till then don’t waste your time sleeping. (Another from outside.) Our hearts are melting with our singing the praises of the only redeemer of the heaven, the meaning of the scriptures, one who is pleasant to the eyes. As we are busy, you better come and count them yourself and if they are less, then you can go back to your sleep. Please come and do join us.

மாலறியா நான்முகனுங் காணா மலையினை நாம்
போலறிவோம் என்றுள்ள பொக்கங்க ளேபேசும்
பாலூறு தேன்வாய்ப் படிறீ கடைதிறவாய்
ஞாலமே விண்ணே பிறவே அறிவரியான்
கோலமும் நம்மைஆட் கொண்டருளிக் கோதாட்டுஞ்
சீலமும் பாடிச் சிவனே சிவனேயென்(று)
ஓலம் இடினும் உணராய் உணராய்காண்
ஏலக் குழலி பரிசேலோர் எம்பாவாய்.                                       (5)

Oh you maiden! You speak sweet words as if your mouth oozes with honey and milk! You lie by saying that we can understand our Lord who was beyond reach by Vishnu and Brahma! Come and open your door. We are singing the praises of our Lord whose form is beyond the understanding of those on this earth and heaven. We are singing the method by which He redeems us and we shout His name, “Sivan”. But you who have perfumed hair do not hear us. Wake up and come and join us.

மானே நீ நென்னலை நாளை வந்துங்களை
நானே எழுப்புவன் என்றலும் நாணாமே
போன திசைபகராய் இன்னம் புலர்ந்தின்றோ
வானே நிலனே பிறவே அறிவரியான்
தானேவந் தெம்மைத் தலையளித்து ஆட்கொண்டருளும்
வான்வார் கழல்பாடி வந்தோர்க்குன் வாய்திறவாய்
ஊனே உருகாய் உனக்கே உறும் எமக்கும்
ஏனோர்க்குந் தங்கோனைப் பாடேலோர் எம்பாவாய்.                       (6)

Oh fawn like lady! Yesterday you promised that you would come and wake us up today. Tell us without shame, in which direction has that promise gone? Is it not dawn yet? He who is not understood by those in heaven, earth or other worlds has himself appeared before us to redeem us and we have come here singing the praises of His feet. Why don’t you open your door for us? Our singing does not seem to melt your body. That is your nature. Let us and others hear you sing about your King. Please come and do join us.

அன்னே இவையுஞ் சிலவோ பலஅமரர்
உன்னற்கு அரியான் ஒருவன் இருஞ்சீரான்
சின்னங்கள் கேட்பச் சிவனென்றே வாய்திறப்பாய்
தென்னா என்னா முன்னம் தீசேர் மெழுகுஒப்பாய்
என்னானை என்அரையன் இன்னமுதுஎன்று எல்லோமும்
சொன்னோம்கேள் வெவ்வேறாய் இன்னம் துயிலுதியோ
வன்னெஞ்சப் பேதையர்போல் வாளா கிடத்தியால்
என்னே துயிலின் பரிசேலோர் எம்பாவாய்.                                        (7)

(In front of another house) Oh mother! Are these part your character? When you hear the sound of worship of the incomparable one, the one with many glories, the one who is rare even to the celestials, you utter the words, ‘Sivan’. Before we say, ‘Thenna’, you melt like wax on a fire. We all shouted calling Him, my own, my master, my ambrosia separately and together. Are you still sleeping? Are you still lying in your bed like hard hearted fools? What hold does this sleepiness have on you? Please do come and join us.

கோழி சிலம்பச் சிலம்பும் குருகுஎங்கும்
ஏழில் இயம்ப இயம்பும்வெண் சங்குஎங்கும்
கேழில் பரஞ்சோதி கேழில் பரங்கருணை
கேழில் விழுப்பொருள்கள் பாடினோம் கேட்டிலையோ
வாழிஈ தென்ன உறக்கமோ வாய்திறவாய்
ஆழியான் அன்புடைமை ஆமாறும் இவ்வாறோ
ஊழி முதல்வனாய் நின்ற ஒருவனை
ஏழைபங் காளனையே பாடேலோர் எம்பாவாய்.                                (8)

The cocks are crowing and the small birds are making noise. The musicians are playing their instruments, the conch shells are being blown in temples. We too are singing the praises of the our peerless Lord, the symbol of compassion, purpose of life and don’t you hear all these sounds? What kind of slumber is this? Say something! Is this how the Lord earns the love of His devotees? We are singing the praises of the one who was ahead of creation, who has mother Umaiyal as his other half! Please do come and join us.

(The first eight verses describe the gathering of young maidens in order to go and bathe in the temple tank. The following verses describe the ritual of bathing and singing the praises of their Lord.)

முன்னைப் பழம்பொருட்கும் முன்னைப் பழம்பொருளே
பின்னைப் புதுமைக்கும் பேர்த்தும் அப் பெற்றியனே
உன்னைப் பிரானாகப் பெற்றவுன் சீரடியோம்
உன்னடியார் தாள்பணிவோம் ஆங்கவர்க்கே பாங்காவோம்
அன்னவரே எம்கணவர் ஆவார் அவர்உகந்து
சொன்ன பரிசே தொழும்பாய்ப் பணி செய்வோம்
இன்ன வகையே எமக்கு எம்கோன் நல்குதியேல்
என்ன குறையும் இலோம்ஏலோர் எம்பாவாய்.                               (9)

Oh Lord who is ancient than the most ancient and newest than the most new! We who have you as our Lord will only bow to the feet of your devotees and render our service to those devotees. They are the ones who will become our husbands and we will obey to their wishes. If you grant us these boons then we will live without any deficiencies. Join us my lady!

பாதாளம் ஏழினும்கீழ் சொற்கழிவு பாதமலர்
போதார் புனைமுடியும் எல்லாப் பொருள்முடிவே
பேதை ஒருபால் திருமேனி ஒன்று அல்லன்
வேதமுதல் விண்ணோரும் மண்ணும் துதித்தாலும்
ஓத உலவா ஒருதோழன் தொண்டர்உளன்
கோதில் குலத்தரன் றன் கோயில் பிணாப்பிள்ளைகாள்
ஏதவன்ஊர் ஏதவன்பேர் ஆர்உற்றார் ஆர்அயலார்
ஏதவனைப் பாடும் பரிசேலோர் எம்பாவாய்.                                    (10)

His flowery feet go beyond the seven worlds below and are beyond description by words. His crown of flowers stands taller than anything else. He has mother Umaiyal as part of his body but is one without a form to call His own. Though the Vedas, celestials and those living on earth worship Him, He is one beyond description but one who dwells in the heart of his devotees. Oh the maids of faultless character, who perform service at the temple, please tell us, what is his place of birth, what is his name, who are his relatives, and who are his neighbours? How can we sing about him? Please tell us if you can.

மொய்யார் தடம் பொய்கை புக்கு முகேர்என்னக்
கையாற் குடைந்து குடைந்துஉன் கழல்பாடி
ஐயா வழியடி யோம் வாழ்ந்தோம் காண் ஆர் அழல்போற்
செய்யா வெண்ணீறாடி செல்வ சிறுமருங்குல்
மையர் தடங்கண் மடந்தை மணவாளா
ஐயாநீ ஆட்கொண்டு அருளும் விளையாட்டின்
உய்வார்கள் உய்யும் வகையெல்லாம் உய்ந்தொழிந் தோம்
எய்யாமற் காப்பாய் எமையேலோர் எம்பாவாய்.                              (11)

We enter the pond and beat the water again and again with our hands making loud noises and sing the praises of your feet. We have followed the same path as our ancestors in our life. Oh Lord! You appear reddish like glowing embers, you dance with white ash covered body and you have the maid with narrow waist and dark long eyes as your consort! We have followed the same path as your devotees to whom you have offered redemption. Please save us too from this cycle of life and death.

ஆர்த்த பிறவித் துயர்கெடநாம் ஆர்த்துஆடும்
தீர்த்தன் நல் தில்லைச் சிற்றம்பலத்தே தீயாடும்
கூத்தன்இவ்வானும் குவலயமும் எல்லோமும்
காத்தும் படைத்தும் கரந்தும் விளையாடி
வார்த்தையும் பேசி வளைசிலம்ப வார்கலைகள்
ஆர்ப்பரவம் செய்ய அணி குழல்மேல் வண்டார்ப்பப்
பூத்திகழும் பொய்கை குடைந்துஉடையான் பொற்பாதம்
ஏத்தி இருஞ்சுனைநீர் ஆடேலோர் எம்பாவாய்.                                 (12)

He is like a pond in which we immerse ourselves to get rid of our sorrows of birth. He is the one who dances on fire in Thillai. He is the one who creates, protects and maintains this earth and heaven. Let us speak about His glories while we playfully bathe with our bangles and waist-band making tinkling noises. Let us praise the golden feet of the one who owns this pond, beating this flower filled pond with our hands while the bees buzz on our fragrant hair. Let us all sing!

பைங்குவளைக் கார்மலரால் செங்கமலப் பைம்போதால்
அங்கம் குருகினத்தால் பின்னும் அரவத்தால்
தங்கள் மலம்கழுவுவார் வந்து சார்தலினால்
எங்கள் பிராட்டியும் எங்கோனும் போன்று இசைந்த
பொங்கும் மடுவில் புகப்பாய்ந்து பாய்ந்துநம்
சங்கம் சிலம்பச் சிலம்பு கலந்துஆர்ப்பக்
கொங்கைகள் பொங்கக் குடையும் புனல்பொங்கப்
பங்கயப் பூம்புனல்பாய்ந் தாடேலோர் எம்பாவாய்.                           (13)

Oh my dear friend! Does this pond not remind you of our Mother Goddess and our Lord by the presence of dark coloured flowers (Mother Goddess) and the reddish lotus buds (Lord); the bangles worn by the girls (Mother Goddess) and the entwining snakes swimming around (Lord); and those people who bathe here to get rid of their impurities (Devotees bathing in Holy waters to get rid of their sins). Let us jump into this pond while our bangles made of conch shells make noise that merges with the noise made by our anklets. Let us bathe in this water till our breasts swell and the water froths. Let us all sing His glory!

காதார் குழையாடப் பைம்பூண் கலனாடக்
கோதை குழலாட வண்டின் குழாம் ஆடச்
சீதப் புனல்ஆடிச் சிற்றம் பலம்பாடி
வேதப் பொருள்பாடி அப்பொருளா மாபாடிச்
சோதித் திறம்பாடி சூழ்கொன்றைத் தார்பாடி
ஆதி திறம்பாடி அந்தம்ஆ மாபாடிப்
பேதித்து நம்மை வளர்த்துஎடுத்த பெய்வளைதன்
பாதத் திறம்பாடி ஆடேலோர் எம்பாவாய்.                                      (14)

Oh friends! Let us jump into this cool waters with our ear- rings swinging, the golden jewels dangling, the hairs swaying, the bees dancing and sing the praises of Sivan, the scriptures, the meaning of those scriptures, the flare of creation, the garland of flowers worn by the Lord, His lack of beginning and an end, the greatness of the feet of the Mother Goddess who nurtured us all. Let us all sing!

ஓரொருகால் எம்பெருமான் என்றென்றே நம்பெருமான்
சீரொருகால் வாய் ஓவாள் சித்தம் களிகூர
நீரொருகால் ஓவா நெடுந்தாரை கண்பனிப்பப்
பாரொருகால் வந்தனையாள் விண்ணோரைத் தான் பணியாள்
பேரரையற்கு இங்ஙனே பித்துஒருவர் ஆமாறும்
ஆர்ஒருவர் இவ்வண்ணம் ஆட்கொள்ளும் வித்தகர் தாள்
வாருருவப் பூண்முலையீர் வாயார நாம்பாடி
ஏருருவப் பூம்புனல்பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய்.                     (15)

Oh damsels with jewels on your bosoms! Look at this girl who is so devoted to our Peruman she frequently keeps saying His name, then she keeps her mouth shut for a period of time. But then she sheds streams of tears by remembering Him. Because she is here on this earth only once, she does not worship any other celestial being. Who except our Lord is capable of making her so devoted? Let us all plunge ourselves into this water and sing His praises together.

முன்னிக் கடலைச் சுருக்கி எழுந்துஉடையாள்
என்னத் திகழ்ந்து எம்மை ஆளுடையான் இட்டிடையின்
மின்னப் பொலிந்து எம்பிராட்டி திருவடிமேல்
பொன்னஞ் சிலம்பில் சிலம்பித் திருப்புருவம்
என்னச் சிலைகுலவி நந்தம்மை ஆளுடையாள்
தன்னிற் பரிவிலா எங்கோமான் அன்பர்க்கு
முன்னி அவள்நமக்கு முன்சுரக்கும் இன்னருளே
என்னப் பொழியாய் மழையேலோர் எம்பாவாய்.                               (16)

Oh rain-clouds! You gather water from the sea and turn dark like our Mother Goddess and produce lightening as thin as Her waist, thunder like the sound that Her anklets make and produce rainbows like Her Eye brows. She is the one from whom our Lord is inseparable, the one who gives Her grace to us women before the Lord bestows His grace on His devotees. Come and sing like pouring rain the praises of our Lord.

செங்க ணவன்பால் திசைமுகன் பால் தேவர்கள் பால்
எங்கும் இலாதோர் இன்பம்நம் பாலதாக்
கொங்குஉண் கருங்குழலி நம்தம்மைக் கோதாட்டி
இங்குநம் இல்லங்கள் தோறும் எழுந்தருளிச்
செங்கமலப் பொற்பாதம் தந்தருளும் சேவகனை
அங்கண் அரசை அடியோங்கட்கு ஆரமுதை
நங்கள் பெருமானைப் பாடி நலந்திகழப்
பங்கயப் பூம்புனல் பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய்.                         (17)

Oh the girl with dark fragrant hair! Our Lord has blessed us with happiness not found elsewhere, whether among the red hued Vishnu, four faced Brahman or any other celestial Gods. He has blessed us by arriving at our homes and offering His red hued golden feet for us to see. He is the one with eyes of kindness, our nectar, our king. Let us all sing His praises and dive into this flowery pool of water so that all can receive His blessings.

அண்ணாமலையான் அடிக்கமலம் சென்றிறைஞ்சும்
விண்ணோர் முடியின் மணித்தொகை வீறற்றாற்போல்
கண்ணார் இரவி கதிர்வந்து கார்கரப்பத்
தண்ணார் ஒளிமழுங்கித் தாரகைகள் தாம் அகலப்
பெண்ணாகி ஆணாய் அலியாய்ப் பிறங்கொளிசேர்
விண்ணாகி மண்ணாகி இத்தனையும் வேறாகிக்
கண்ணார் அமுதமாய் நின்றான் கழல்பாடிப்
பெண்ணே இப் பூம்புனல்பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய்.               (18)

Oh girl! This is the time when the Sun rises and makes the stars disappear like the glitter in the crowns of the Devas that disappear against the glow of our Lord of Annaamalai’s feet when they supplicate before Him. Our Lord is not a male or a female or sexless. He is not the bright sky or the earth or anything else and He is beyond all these. Let us jump into this pond strewn with flowers and sing to the glories of His feet.

உங்கையிற் பிள்ளை உனக்கே அடைக்கலம்என்று
அங்கப் பழஞ்சொல் புதுக்கும் எம் அச்சத்தால்
எங்கள் பெருமான் உனக்கு ஒன்று உரைப்போம் கேள்
எங்கொங்கை நின்னன்பர் அல்லார்தோள் சேரற்க
எங்கை உனக்கல்லாது எப்பணியும் செய்யற்க
கங்குல் பகல்எங்கண் மற்றொன்றும் காணற்க
இங்கிப் பரிசே எமக்கெங்கோன் நல்குதியேல்
எங்குஎழில்என் ஞாயிறு எமக்கேலோர் எம்பாவாய்.                          (19)

We fear of renewing the old proverb, “the baby in one’s hand is a ward forever”. But we would like to say this to you. Let not our bosoms embrace the shoulders of those who are not your devotees. Let not our hands do any work other than service to you. Let us not see anything else but You, whether day or night . If you could grant us these requests we will not care on which side the Sun rises. Let us all sing His praises together.

போற்றி அருளுக நின் ஆதியாம் பாதமலர்
போற்றி அருளுக நின் அந்தமாம் செந்தளிர்கள்
போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் தோற்றமாம் பொற்பாதம்
போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் போகமாம் பூங்கழல்கள்
போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் ஈறாம் இணையடிகள்
போற்றி மால் நான்முகனும் காணாத புண்டரிகம்
போற்றியாம் உய்யஆட் கொண்டருளும் பொன்மலர்கள்
போற்றியாம் மார்கழிநீர் ஆடேலோர் எம்பாவாய்.                           (20)

Let your divine feet that are the beginning of everything bless us. Let your red feet that are the end of everything bless us. Let your golden feet that are the creator of all things, bless us. Let your flowery feet that sustain all things, bless us. Let your twin-feet that are the destroyer of all things, bless us. Let those golden feet that could not be seen both by Thirumaal and Brahma but give us redemption, bless us. Let this festival of bathing in the month of Markazhi be blessed. Let us all sing together.

திருச்சிற்றம்பலம்