33. குழைத்தபத்து – Kulaiththa paththu

ஆத்தும நிவேதனம் – Surrender of the soul

குழைத்தால் பண்டைக் கொடுவினைநோய்
காவாய் உடையாய் கொடுவினையேன்
உழைத்தால் உறுதி உண்டோ தான்
உமையாள் கணவா எனை ஆள்வாய்
பிழைத்தாற் பொறுக்க வேண்டாவோ
பிறைசேர் சடையாய் முறையோஎன்று
அழைத்தால் அருளா தொழிவதே
அம்மானே உன்னடி யேற்கே.                         (1)

O my Master! Consort of Goddess Uma! My Father! Protect me from the effects of my past sins. If I, the sinner try hard enough will there be liberation for me? Don’t You need to forgive one’s errors? O the One with the crescent moon on his crown of hair! Is it fair that You fail to offer your grace to this devotee when I call for it?

அடியேன் அல்லல் எல்லாம்முன்
அகல ஆண்டாய் என்றிருந்தேன்
கொடியே ரிடையாள் கூறாஎம்
கோவே ஆவா என்றருளிச்
செடிசேர் உடலைச் சிதையாதது
எத்துக் கெங்கள் சிவலோகா
உடையாய் கூவிப் பணிகொள்ளா
தொறுத்தால் ஒன்றும் போதுமே.                  (2)

O my King who has thin waisted Uma as Your half! O the dweller of Sivalokam! I believed that You enslaved me, Your servant, after getting rid of all my past sins. Why did You not show mercy to me and destroy this vile body? O my Master! You are ignoring me by not allowing me to serve You. It is a punishment from You that I have gladly accepted.

ஒன்றும் போதா நாயேனை
உய்யக் கொண்ட நின்கருணை
இன்றே இன்றிப் போய்த்தோதான்
ஏழை பங்கா எம்கோவே
குன்றே அனைய குற்றங்கள்
குணமாம் என்றே நீகொண்டால்
என்றான் கெட்டது இரங்கிடாய்
எண்தோள் முக்கண் எம்மானே.                     (3)

O Lord who suffers with the poor! O Our King! I am like a useless dog. It seems that your mercy that redeemed this dog has disappeared and gone today? If You accept my faults which was large like a mount as virtues what harm will it do? O my Lord with eight shoulders and three eyes please take pity on me.

மானேர் நோக்கி மணவாளா
மன்னே நின்சீர் மறப்பித்திவ்
ஊனே புகஎன் தனைநூக்கி
உழலப் பண்ணு வித்திட்டாய்
ஆனால் அடியேன் அறியாமை
அறிந்து நீயே அருள்செய்து
கோனே கூவிக் கொள்ளும்நாள்
என்றென் றுன்னைக் கூறுவதே.                     (4)

O the Groom of the maiden whose glances are like that of a gazelle! I was made to forget Your glory and therefore You made me to enter this body and suffer this life. O my King! I plead with You to tell me as to when will it be that You redeem me by recognising my ignorance and call me back to You?

கூறும் நாவே முதலாக்
கூறுங் கரணம் எல்லாம்நீ
தேறும் வகைநீ திகைப்பும்நீ
தீமைநன்மை முழுதும்நீ
வேறோர் பரிசு இங்கு ஒன்றில்லை
மெய்ம்மை உன்னை விரித்துரைக்கில்
தேறும் வகைஎன் சிவலோகா
திகைத்தால் தேற்ற வேண்டாவோ.                (5)

O the King of Sivalokam! You are the instrument of all my sences starting from my talking tongue. You are my clear mind and the confused one. You are everything, the good and the bad. Here is nothing else but You. If I have to describe You truthfully, I do not know how. Is it not You who should reassure me?

வேண்டத்தக்க தறிவோய்நீ
வேண்டமுழுதுந் தருவோய்நீ
வேண்டும் அயன்மாற் கரியோய்நீ
வேண்டி என்னைப் பணிகொண்டாய்
வேண்டி நீயா தருள்செய்தாய்
யானும் அதுவே வேண்டின் அல்லால்
வேண்டும் பரிசொன் றுண்டென்னில்
அதுவும் உன்றன் விருப்பன்றே.                    (6)

You know what I can ask for and You give me all what I have asked for. But You are rare to Ayan and Mal who seek You. You asked me to become Your servant. What have You given me, unless I asked for what You wanted to give me? If at all I seek something from You, it is because that is what You want me to ask for.

அன்றே என்றன் ஆவியும்
உடலும் உடைமை எல்லாமும்
குன்றே அனையாய் என்னைஆட்
கொண்டபோதே கொண்டிலையோ
இன்றோர் இடையூ றெனக்குண்டோ
எண்தோள் முக்கண் எம்மானே
நன்றே செய்வாய் பிழை செய்வாய்
நானோ இதற்கு நாயகமே.                              (7)

O my Lord who is like a mount! Did You not take over my soul, my body, my belongings and all on that day you enslaved me? If You had, then why am I having problems now? O my God with eight shoulders and three eyes! You may do me right or wrong. But am I responsible for these?

நாயிற் கடையாம் நாயேனை
நயந்து நீயே ஆட்கொண்டாய்
மாயப் பிறவி உன்வசமே
வைத்திட் டிருக்கும் அதுவன்றி
ஆயக் கடவேன் நானோதான்
என்ன தோஇங் கதிகாரம்
காயத் திடுவாய் உன்னுடைய
கழற்கீழ் வைப்பாய் கண்ணுதலே.             (8)

It is You by your own wish enslaved me, this basest dogs of all dogs. I have placed this illusory life in Your hands. I do not have any other thoughts now. Is the power here in my hands? Would You put me in a body and make me suffer? O my God with the eye on the forehead! Place me under Your anklets worn feet fore ever?

கண்ணார் நுதலோய் கழலிணைகள்
கண்டேன் கண்கள் களிகூர
எண்ணா திரவும் பகலும்நான்
அவைவே எண்ணும் அதுவல்லால்
மண்மேல் யாக்கை விடுமாறும்
வந்துன் கழற்கே புகுமாறும்
அண்ணா எண்ணக் கடவேனோ
அடிமை சால அழகுடைத்தே.                       (9)

O my God with an eye on the fore head! My eyes rejoiced with the sight of both Your anklets worn feet. Now I will think of those feet day and night. Will I instead, think of how I will give up my body on this earth or how I can arrive at Your feet? Even that will be beautiful.

அழகே புரிந்திட் டடிநாயேன்
அரற்று கின்றேன் உடையானே
திகழா நின்ற திருமேனி
காட்டி என்னைப் பணிகொண்டாய்
புகழே பெரிய பதம்எனக்குப்
புராண நீதந் தருளாதே
குழகா கோல மறையோனே
கோனே என்னைக் குழைத்தாயே.              (10)

O my Master! I, this dog blether constantly in order to see your beautiful body. You showed me your glorious body and enslaved me. O the ancient one! O the One who is eternally young! O the essence of scriptures! O the King! You have hurt my feelings by not giving me your blessings.

திருச்சிற்றம்பலம்

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s